İyi insanlar var!

 

Size de olur mu bilmiyorum ama ben bazen bazı kitaplara geç kalmış hissederim kendimi. Nedenini de bilmem; belki ilk okuyanlardan olamamak belki çevrede o kitaptan konuşulurken sohbete girememek… ama illa ki geç kalmak. İşte ben bu kitaba geç kalmışım…

Ayşen Aksakal genç bir yazar, 30’larının sonunda henüz ve ‘Lakin iyi yaşadık’ kendisinin ilk -ve şimdilik tek- kitabı. 15 öyküde insanın içini burkan ama bir yandan da ‘dünyada iyi insanların var olduğuna’ ikna eden bir kitap bu.

Hatırlamalarla akan ve her hatıraya kendine has bir üslupla tarih atan kitapta sadece okumaya değil aslında hayatı keşfetmeye çalışan bir genç kız mihmandarımız. O kızın ne kadarı Ayşen Aksakal ne kadarı kurgu hiçbir önemi yok. Çünkü öykülerin yazarı, daha kitabın ilk sayfasında ‘yazdıklarımın okunduğunu gazetelerde alıntı yapıldığını görünce anladım’ diyecek kadar açık yürekli. Hal böyle olunca da kitap boyunca bir samimiyet deryasında yüzdüğünü fark eden okur bu sorgulamayı yapmaktan vazgeçiyor.

Öğrenci evinin yoksulluğundan o evin müdavimlerinin birlikte tiyatro sahnesi oluşturarak yoksullukla mücadelesine, birbirlerine açık tuttukları kapılarını ilk kez gördükleri üniversiteli komşu kıza da teklifsiz aralayan kadınların o genç kızın tavana astığı fosforlu plastik yıldızlara bakarak hayal kurmalarına kadar iyilikler var bu kitapta…

Sebepsiz iyilikler değil ama hiçbiri…

Kimi Ümmü abla gibi dayakçı kocanın elinden canını zor kurtarıp hayata yeniden başlamış, kimi Ebru gibi bir daha asla aynı günü yaşayamayacağını işkencehanelerde öğrendiği için her şeyini paylaşmaya karar vermiş…

Ya da…

Celal abi gibi, bir öğrenci yurdu dolusu kıza koşulsuz babalık yaparken, kucağında can çekişen oğlunu hastaneye yetiştirememiş olmanın üzüntüsünü saklamış içinde…

Hatıralar var bu kitapta…

İyi insanlar var…

Ben geç kalmışım okumakta,

Siz kalmayın…

 

Lakin iyi yaşadık

Ayşen Aksakal

Everest Yayınları, 2016

134 sayfa, 12.50 TL